تاج گل در مشهد

لقب‌ها و لقب ها

قبور ام‌كلثوم و سكينه در گورستان باب‌الصغير در سوريه
روضه خوان موءثر اسم ام‌كلثوم را زينب صُغريٰ و لقب‌اش را ام‌كلثوم بيان نموده است.[۶] به‌گزارش روحاني عباس قمي در اَلكُنيٰ و الاَلقاب، اين لقب را رسول(ص) به‌جهت مشابهت زينب صغري به دخترش ام‌كلثوم، به وي  تاج گل در مشهد    اعطا كرد.[۷]

تاج گل مصنوعي در مشهد
تاج گل ترحيم در مشهد
تاج گل تبريك در مشهد
تاج گل خيريه در مشهد
تاج گل تسليت مشهد
تاج گل ترحيم مشهد
تاج گل افتتاحيه مشهد
تاج گل طبيعي مشهد
تشريفات بزرگ مشهد

سيد محسن امين، گستردن‌هم اكنون‌نگار شيعي (۱۲۸۴- ۱۳۷۱ق‌) نوشته ميباشد امام علي(ع) سه يا اين كه چهار دختر به اسم يا اين كه لقبٔ ام‌كلثوم داشته ميباشد:

ام‌كلثوم كبري دختر فاطمه (س)؛
ام‌كلثوم همسر مسلم بن عقيل كه احتمالاً ام‌كلثوم وُسطيٰ بوده ميباشد؛
ام‌كلثوم صغري؛
زينب صغري كه لقب‌اش ام‌كلثوم بوده ميباشد.[۸]
به‌گفته وي، ممكن ميباشد دو تاي انتها يك كدام از باشند يا اين كه اين‌كه دو تا باشند و امام علي(ع) چهار دختر بدين اسم يا اين كه لقب داشته باشد.[۹]

همسر و فرزندان
به ماجرا ابن‌سعد مورخ و سيره‌نويس قرن دوم و سوم قمري، ام‌كلثوم آغاز با عُمَر بن خَطّاب، خليفه دوم وصلت كرد. بعداز مرگ عُمَر، همسر پسرعمويش عَون‌ پسر جعفر بن ابي‌طالب شد. بعد از درگذشت عون، با برادرشوهرش محمد‌ و بعد از فوت وي نيز با برادرشوهر ديگرش عبدالله بن جعفر وصلت كرد كه تا قبل از اين، همسر خواهرش زينب بود؛[۱۰] ولي مقريزيِ مورخ و سيره‌نويس (۷۶۶- ۸۴۵ ق) گزارش نموده است كه وي بعداز قدمت، آغاز با محمد بن جعفر وصلت كرد و بعداز مرگ او، به عقد عون درآمد و وقتي كه همسر وي بود، درگذشت.[۱۱]

ابن‌سعد و ابن‌عساكر (تاريخ‌نگار قرن ششم)، نوشته‌اند ام‌كلثوم از قدمت صاحب و مالك دو فرزند به اسم‌هاي زيد و رقيه شد.[۱۲] با اين درحال حاضر نجم‌الدين طبسي تفحص‌گر تاريخ شيعه با توكل بر منابعي كه كشته‌شدن محمد و عون را در سال‌هاي ۱۶ يا اين كه ۱۷ قمري و در مبارزه شوشتر گزارش‌ كرده‌اند و نيز با توكل بر درگذشت حضرت زينب در سال ۶۳ق و حرام بودن تزويج همزمان با دو خواهر سود مي گيرد كه گزارش‌هاي فوق درباره معاش و وصلت‌هاي ام‌كلثوم قابل تامين وجود ندارد.[۱۳]

تزويج با قدمت بن خطاب
نوشته ي علمئ اساسي: وصلت ام‌كلثوم با قدمت بن خطاب
ماجراي وصلت ام‌كلثوم با قدمت بن خَطّاب خليفه دوم، قضيه‌اي مشاجره‌برانگيز و مورداختلاف ميباشد: براساس كتاب‌هاي تاريخي شيعه و سني، همانند تاريخ يعقوبي و تاريخ طبري، و همينطور منابع حديثي شيعه همانند كافي و تهذيب‌الاحكام، ام‌كلثوم با قدمت تزويج نموده است.[۱۴] ميرزا جواد تبريزي و سيد علي ميلاني با رسيدگي دو قصه مو جود در كتاب كافي، آن ها درست دانسته‌اند.[۱۵] محمدتقي شوشتري، رجالي شيعهٔ قرن چهاردهم و پانزدهم قمري نيز احاديث مو جود دراين مورد را پي درپي دانسته و وقوع اين تزويج را انكارناپذير شمرده ميباشد.[۱۶]

با وجود اين، بعضي از عالمان شيعه، مثلا آيت‌الله مرعشي[۱۷] و محمدجواد بلاغي[۱۸] اين تزويج را نپذيرفته‌‌اند. آقابزرگ تهراني اسم كتاب‌هايي كه‌اين وصلت را انكار كرده‌اند، در الذريعه بيان نموده است.[۱۹]

به‌نظريه عالماني همانند سيد مرتضي (۳۵۵-۴۳۶ق) و فضل و ادب بن حسن طَبْرِسي (درگذشتهٔ ۵۴۸ق) اين تزويج انجام يافته ميباشد؛ ولي بدون ميل و تقيه بوده ميباشد.[۲۰] رواياتي نيز وجود داراست كه‌اين كلام را تأييد مي‌نمايد. از جمله در كتاب كافي از امام درستگو(ع) نقل شد‌ه‌است كه ام‌كلثوم دختري ميباشد كه از ما غصب شد.[۲۱] در قصه ديگري از همين كتاب، از ترساندن قدمت براي تاييد تزويج از سوي امام علي(ع) حرف آمده ميباشد.[۲۲]

اُمّ‌كُلثوم دختر امام علي، فرزند امام علي(ع) و فاطمه زهرا(س) ميباشد كه به‌گفته روحاني اثر گذار بعد از امام حسن(ع)، امام حسين(ع) و زينب(س) چشم به جهان  تاج گل در مشهد    گشود.

تاج گل مصنوعي در مشهد
تاج گل ترحيم در مشهد
تاج گل تبريك در مشهد
تاج گل خيريه در مشهد
تاج گل تسليت مشهد
تاج گل ترحيم مشهد
تاج گل افتتاحيه مشهد
تاج گل طبيعي مشهد
تشريفات بزرگ مشهد

از امام علي، دختران ديگري هم با اسم يا اين كه لقب ام‌كلثوم گزارش گرديده‌است كه به انگيزه همين مشابهت اسمي، درباره بعضا گزارش‌ها در زمينه‌ي معاش ام‌كلثوم اختلاف‌حيث است. ماجراي دعوا‌برانگيز در اين زمينه، وصلت ام‌كلثوم با قدمت بن خَطّاب خليفه دوم ميباشد كه در كتاب‌هاي تاريخي و حديثي اورده شده و اكثري از عالمان شيعه آن را قبول دارا هستند و برخي مخالف آن‌اند.

طبق بعضي روايات شيعي، اين وصلت با ارعاب خليفه دوم، و از روي جبر و تقيه انجام يافته ميباشد. عده اي از عالمان شيعه هم اينگونه نظري دارا هستند.

در برخي منابع، ام‌كلثوم از بانوان حاضر در اتفاق كربلا شمرده گرديده است؛ ولي به‌گفته اشخاصي زيرا سيد محسن امين گستردن‌هم اكنون نگار شيعي، ام‌كلثوم قبل از رخداد كربلا درگذشته و ام‌كلثومِ حاضر در كربلا احتمالاً يك كدام از ديگر از دختران امام علي و همسر مسلم بن عقيل بوده ميباشد.

آرامگاهي در سوريه وجود دارااست كه به نظريه بعضي، مزار ام‌كلثوم ميباشد؛ البته اشخاصي معتقدند اين قبر وابسته ميباشد به ام‌كلثوم ديگري از خويشان نبي و ام‌كلثوم، دختر امام علي و فاطمه، در گورستان بقيع در مدينه دفن گرديده‌است.

تولد و نسب
به‌گزارش عالمان شيعه و سني، علي(ع) و فاطمه(س) فرزندي به اسم ام‌كلثوم داشته‌اند.[۱] در بعضي از منابع، به دنيا آمدن وي به‌شكل كلي و در حين نبي گزارش گرديده‌است؛[۲] ولي ذَهَبي تاريخ‌نگار اهل‌سنت (درگذشته ۷۴۸ق) نوشته نزديك به سال ۶ قمري به عالم آمده ميباشد.[۳]

همينطور طبق گزارش روضه خوان موثر در الارشاد، وي فرزند بعد از زينب(س) بوده ميباشد؛[۴] ولي در سيره ابن‌اسحاق، سيره‌نويس قرن نخستين و دوم قمري، اسم وي قبل از اسم زينب نام برده ميباشد؛ البته تصريح نشده كه وي تعالي‌خيس بوده يا اين كه زينب.[۵]

نَسيبَه (نَسَيبَه) بنت كعب (درگذشت پس‌ از ۱۳ق‌)، معروف به ام‌عُماره‌، از زنان ‌صحابي رسول(ص) ميباشد. ام‌عماره‌، از اوليه‌ گروندگان‌ به‌ ‌اسلام در مدينه و يك كدام از‌ از دو زني‌ بود كه‌ در بيعت عقبه دوم مسلمان شد. او در يك‌سري ‌‌غزوه، به‌‌ويژه‌ در غزوه احد براي‌ امداد‌ به‌ جنگجويان‌ و زخميان‌ حضور داشت‌.وي در غزوه احد در تامين از نبي (ص) آسيب ديده شد. ام‌عُماره يكي‌از ناقلين روايات فرستاده(ص) ميباشد. به‌ تاريخ‌ وفات‌ وي در منابع اشاره‌اي‌ نشده‌ ميباشد‌، ولي از متن‌ يك‌ قصه‌ اينگونه‌ برمي‌آيد كه‌ او تا عصر خلافت‌ ‌قدمت بن خطاب زنده‌ بوده‌  تاج گل در مشهد   ميباشد.

تاج گل مصنوعي در مشهد
تاج گل ترحيم در مشهد
تاج گل تبريك در مشهد
تاج گل خيريه در مشهد
تاج گل تسليت مشهد
تاج گل ترحيم مشهد
تاج گل افتتاحيه مشهد
تاج گل طبيعي مشهد
تشريفات بزرگ مشهد

معاش‌طومار
بابا ام‌عماره‌، كَعْب بن عَمْرو بن عَوف، از بني‌ مازن‌ِ ‌قوم خزرج و مامان او‌ رباب‌ بنت عبدالله‌ نيز از به عبارتي‌ فاميل‌ بود.[۱] از اين رو، او را نسيبه مازنيه نيز خوانده‌اند. دو اخوي ام‌عماره‌، عبدالله بن كعب و عبدالرحمان‌ بن‌ كعب‌ نيز از صحابه به‌ شمار مي‌رفتند.[۲]

ام‌عماره‌، ابتدا‌ با زيد بن‌ عاصم‌ از بني‌ نجارِ از بستگان خزرج‌ وصلت‌ كرد و از وي دو فرزند به‌ اسم‌هاي‌ حبيب‌ - كه‌ به همين‌ منجر‌ به‌ وي ام‌ حبيب‌ نيز گفته‌ مي شد[۳] - و عبدالله‌ داشت‌، كه‌ هر دو از صحابه‌ بودند.[۴] همسر اوليه وي درگذشت و وي بعداز اسلام، با غزية بن‌ عمرو كه وي نيز از بني‌ نَجّار بود وصلت كرد و از وي نيز دو فرزند به‌ اسم‌هاي‌ تميم‌ و خوله‌ داشت‌.[۵]

طبق گزارش‌هاي تاريخي، رسول(ص) حبيب بن زيد بن عاصم، پسر ام‌عماره، را به ياور يك نفر ديگر به سوي مسيلمه كذاب ارسال كرد، ولي مسيلمه دست و پاي حبيب را انقطاع كرد و اورا كشت. در مبارزه يمامه با مسيلمه، عبدالله بن زيد بن عاصم، پسر ديگر ام‌عماره، مسيلمه را ميكشد.[۶] عبدالله نيز در اتفاق حره كه در طول خلافت يزيد بن معاويه چهره اعطا كرد، كشته شد.[۷]

اسلام آوردن
ام‌عماره‌، در شهر ‌مدينه از اوليه‌ گروندگان‌ به‌ ‌اسلام و يكي‌از‌ از دو زني‌ بود كه‌ گفته‌اند، در عهدوپيمان دوم عقبه مسلمان شد. درين‌ ‌بيعت، غزية بن‌ عمرو كه ام‌عماره ابعاد با وي تزويج كرد نيز حضور داشت.[۸]

كمپاني در غزوات
ام‌عماره‌ در چندين ‌‌غزوه براي‌ امداد‌ به‌ جنگجويان‌ و زخميان‌ حضور داشت‌ و به‌ ويژه‌ در غزوه اُحُد، زيرا‌ فرستاده(ص‌) ‌را در تنگنا روءيت كرد، جان‌فشاني‌ بسيار از خويش نشانه‌ اعطا كرد، چنان‌كه‌ جراحت‌هاي متعددي برداشت.[۹] و به‌ همين‌ سبب ساز‌ ‌فرستاده(ص) اورا حمد‌ و بعد‌ از او‌ عيادت‌ كرد.[۱۰]جعفر سبحاني مورخ شيعي در نور و روشنايي ابديت بعد از نقل پاراگراف‌اي از فرستاده در تعريف‌و‌تمجيد از نسيبه كه فرمود: «لَجايگاهُ نسيبة بنت كعب اليوم نهٌ اينجانب فلان و فلان»؛ وضعيت اين بانوي فداكار امروز از فلاني و فلاني فراتر ميباشد. از عهد و پيمان ابن‌ابي‌الحديد شارح سني مذهب نهج البلاغه نقل كرده كه ميگويد: راوي حديث به رسول حيله ورزيده چون صريحاً اسم آن دو نفر را كه فرستاده نام آنان‌را برده بيان نكرده ميباشد و بعداز آن ابن ابي الحديد ميافزايد: اينجانب گمان ميكنم، لفظ فلان و فلان كنايه از به عبارتي شخصيت‌هايي ميباشد كه بعد از نبي خداوند منصب‌هاي گران قدر دربين مسلمانها پيدا كردند و راوي از لحاظ احترام و خوف از وضعيت، مقاله را در پرده گفته ميباشد.[۱۱] او‌ اگرچه‌ به‌ باعث‌ آسيب‌هايي‌ كه‌ در اُحُد برداشته‌ بود، از كمپاني‌ در غزوه حمراء الاسد‌ بازماند،[۱۲] ولي در بعضي از ساير غزوات‌ و حادثه ها‌، براي مثال غزوه خيبر و غزوه حنين، ياور‌ لشكريان‌ اسلام‌ بود.[۱۳]

ام‌عماره‌ در عصر ‌خلافت ابوبكر، در ‌پيكار‌ يمامه ‌نيز كمپاني‌ جست‌ و در همين‌ مبارزه‌ يك‌ دست‌ خويش را از دست‌ بخشيد.[۱۴]

ابوالفضل تهراني (۱۲۷۳ــ۱۳۱۷ق)، دانا و مؤلف شيعي قرن چهاردهم قمري. وي به ميرزا ابوالفضل مجتهد كلانتر و ابوالفضل نوري نيز شناخته مي گردد. تهراني تحصيلات خويش را در شهرهاي طهران، نجف و سامرا كامل شدن كرد و از سيد محمدصادق طباطبايي و سيد محمدحسن شيرازي استفاده نمود. وي بعد از آن در طهران اقامت گزيد و به عمل‌هاي علمي و تبليغي اشتغال ورزيد. شفاء الصُبدور في گستردن زيارة العاشور،حاشية الاسفار و مُنية البصير في ذكر كيفية الغدير، از اثرها اوست. با كارايي وي اول شغل‌هاي آموزشي در مكتب سپهسالار شروع    تاج گل در مشهد  شد.

تاج گل مصنوعي در مشهد
تاج گل ترحيم در مشهد
تاج گل تبريك در مشهد
تاج گل خيريه در مشهد
تاج گل تسليت مشهد
تاج گل ترحيم مشهد
تاج گل افتتاحيه مشهد
تاج گل طبيعي مشهد
تشريفات بزرگ مشهد

معاش
ابوالفضل تهراني در سال ۱۲۷۳ق در طهران متولد شد. از‌آنجا‌كه اصل او از شهر نور و روشنايي بود، ابوالفضل نوري نيز خوانده شد‌ه‌است.[۱] بعضي منابع[۲] اسم اورا احمد بيان كرده و ابوالفضل را كه بدان معروف ميباشد، لقب‌اش دانسته‌اند؛ ولي با دقت به اينكه فرزندش، ميرزا محمد ثقفي، [۳] از اين مسئله اظهار بي‌اطلاعي كرده و از وي گفته شده كه پدرش قبل از ميلاد وي نامش را ابوالفضل انتخاب كرده بوده ميباشد، نمي‌اقتدار آن را صحيح دانست.[۴]

بابا ابوالفضل، ميرزاابوالقاسم تهراني، از جهت انتساب به خان دايي خويش، محمودخان كلانتر، به كلانتري آوازه يافت و فرزندش ، ابوالفضل، به‌اين اسم نيز خوانده گرديده‌است.[۵]

وي در ۸ صفر ۱۳۱۶ قمري بر تاثير بيماري حصبه در طهران درگذشت و در مقبره حضرت عبدالعظيم در كنار پدرش در بقاع ابوالفتوح رازي به خاك وديعه شد.[۶] برخي[۷] درگذشت اورا ۱۳۱۷ و مدفن او‌را آرامستان وادي السلام نجف بيان كرده‌اند كه صحيح وجود ندارد.[۸]

تحصيلات
طهران
ميرزاابوالفضل در كودكي علم آموزي علم ها فقهي را شروع كرد. وي ابتدا علم ها و فوت و فن مقدماتي را نزد بابا خويش يادگرفت، تا جايي كه قبل از بلوغ، آنان را به طور كاملً فراگرفته بود،[۹] بعد از آن علم آموزي فقه و اصول را در زمان سطح شروع كرد و بعداز آن درس بيرون را نزد سيد محمدصادق طباطبايي و ميرزا عبدالرحيم نهاوندي سپري كرد و به جايگاه اجتهاد رسيد، فلسفه و عرفان را نيز از محمدرضا قمشه‌اي و سيد ابوالحسن جلوه آموخت.[۱۰]

نجف
ميرزاابوالفضل در ۱۳۰۰ رهسپار نجف شد و يك سري ماه در آنجا ماند و در درس ميرزا حبيب اللّه رشتي كمپاني كرد.

سامرا
او بعد از مدتي به دعوت ميرزاي شيرازي، به سامرا رفت و يكسري سال از درس فقه و اصول او استفاده كرد و از نزديكان وي به شمار آمد. همينطور در آنجا رجال و ديگر علم ها حديثي را از ميرزا حسين نوري فراگرفت و از محمدحسين كاظميني (كاظمي) اذن داستان گرفت. [۱۱]

رجوع به طهران
وي در ۱۳۰۶ق براي اعمال مراسم حج به مكه رفت و در رجوع و برگشت مدتي در نجف اقامت كرد تا اينكه به دعوت گروهي از عموم به طهران برگشت [۱۲] منابع سال برگشت او را متفاوت بيان كرده‌اند،[۱۳] اما فرزندش، ميرزا محمد ثقفي، رجوع اورا در ۱۳۱۰ گفته ميباشد.[۱۴] ميرزاابوالفضل بعداز برگشت به طهران، به درس دادن فقه و اصول و رجال و حرف پرداخت و نماز جماعت و مجلس وعظ و خطابه برپا داشت. وي در ۱۳۱۲ مكتب سپهسالار از بناهاي ميرزا حسين خان سپهسالار را بهره‌برداري كرد، طلاب را در آن مكان بخشيد و در آن رينگ درس داير كرد.[۱۵]

پيشينه پيروي در مذهب شيعه
تبعيت در مذهب شيعه از بعد از ظهر امامان شروع شد. آن ها پيروانشان را به راويان حديث[۲۴] يا اين كه ياران مجاورت خويش مانند زرارة بن اعين، يونس بن عبدالرحمان، ابان بن تغلب، زكريا بن انسان، محمد بن مسلم و ابوبصير ارجاع مي‌دادند.[۲۵] و گاهي اصحاب را به حضور در مساجد و مركز ها همگاني براي فتوا دادن و موعظه عموم تشويق  تاج گل در مشهد   مي‌كردند.

تاج گل مصنوعي در مشهد
تاج گل ترحيم در مشهد
تاج گل تبريك در مشهد
تاج گل خيريه در مشهد
تاج گل تسليت مشهد
تاج گل ترحيم مشهد
تاج گل افتتاحيه مشهد
تاج گل طبيعي مشهد
تشريفات بزرگ مشهد

[يادداشت ۱][۲۶] ظهور پيروي در بعدازظهر امامان و تشويق آن‌ها بدين فرمان، به انگيزه مسافت زياد دربين شهرها، آماده نبودن تجهيزات ضروري براي سفر عموم و در سود دشواري دسترسي به امام، استدلالِ تقيه در بخش اعظمي مفاد و بالأخره پديد وارد شدن خطاها فردي و عسر و حرج براي امامان در شكل مراجعه بدون واسطه عموم به آن‌ها بود. در آن بعد از ظهر، به باعث مجاورت‌بودن به مجال رسالت و غامض نبودن روش استنباط احكام ديني، استخراج به وظايف فقهيِ مراجعه كنندگان براي مفتيان چندان مشقت بار عدم وجود.[۲۷]

در بعد از ظهر غايب بودن صغري نياز به تبعيت در احكام ديني بيشتر شم شد. توقيع امام مهدي(عج) [يادداشت ۲]مرجع آشنايي احكام در موضوعات تازه را فقيهاني با قوانيني خاص دانسته ميباشد.[۲۸] در بعدازظهر غايب بودن كبري نيز مورد تاسي همواره في مابين شيعه ها مطرح بوده، هرچند در قوانين و حالت آن في مابين اصوليان و اخباريان اختلافاتي وجود داشته ميباشد.[۲۹]

طرح احكام پيروي در رساله‌هاي عمليه
آورده شده سوابق دعوا درباره اجتهاد و تبعيت به بعد از ظهر تدوين دانش اصول فقه برمي‌شود. اين زمينه در كتاب‌هاي اصولي اماميه، از فرصت كتابت الذريعة الي اصول الشريعة تاثير سيد مرتضي، (۳۵۵-۴۳۶ق) تا قرن پانزدهم قمري نظارت گرديده است. در كتاب ها فقه استدلالي گاه برخي مباحث مرتبط با پيروي، خلال نظارت وضعيت فقيد جامع الشرايط، در ارتباط‌هاي فرمان به پر اسم و رسم و نهي از منكر و قضا[۳۰]ذكر مي گردد.[۳۱]

از قرن دهم به سپس، اثر ها مستقلي دراين باره با تيتر الاجتهاد و التقليد يا اين كه عنا وين ديگر نگاشته شد و بعد از روضه خوان انصاري (قرن ۱۳ قمري) اين شيوه اشاعه يافت كه احكام تاسي در اولِ رساله‌هاي عمليه مطرح شد. امروزه نيز اولي بحثي كه در رساله‌هاي عمليه مطرح شد‌ه‌است احكام تبعيت و وضعيت مرجع پيروي ميباشد.[۳۲] از فرصت تأليف كتاب العروة الوثقي، تاثير سيد محمدكاظم طباطبايي يزدي (درگذشت: ۱۳۳۷ق) نيز مباحث اجتهاد و تبعيت در اولِ كتاب ها ديني[۳۳] مطرح شويد.[۳۴]

خويشان حَمْدانيان از خويشاوندان‌هاي شيعي دوازده امامي حكم كننده بر موصل و حلب در قرن‌هاي سوم و چهارم قمري بودند. مؤسس حكومت حمدانيانِ موصل، ابوالهيجاء عبداللّه بن حمدان و موسس حمدانيانِ شام (حلب)، ابوالحسن علي داراي شهرت به سيف الدوله بود.مهم‌ترين نقش حمدانيان پناه از مرزهاي قلمرو اسلامي در مقابل تهاجم رومي‌ها بود. درج اسامي پنج بدن بر روي بعضا سكه‌هاي حمداني و ايجاد كرد حصاري پايدار فضا مزار امام علي(ع) و قبه‌اي تعالي بر روي قبر امام (ع) به‌دست ابوالهيجاء حمداني، از عمل‌هاي فقاهتي  تاج گل در مشهد    آنهاست.

تاج گل مصنوعي در مشهد
تاج گل ترحيم در مشهد
تاج گل تبريك در مشهد
تاج گل خيريه در مشهد
تاج گل تسليت مشهد
تاج گل ترحيم مشهد
تاج گل افتتاحيه مشهد
تاج گل طبيعي مشهد
تشريفات بزرگ مشهد

حمدانيان با دولت‌هاي ديگر به عنوان مثال بني تغلب، عباسيان، فاطميان و قرامطه مناسباتي داشتند.

مذهب حمدانيان
به رغم هم‌پيماني حمدانيان با حكومت‌ها و توان‌هاي سني‌مذهب، مذهب آن ها آشكارا شيعه اثني عشري بود.[۱] نقل شده كه سيف الدوله از سال ۳۵۱ق با اتخاذ تدابيري، دست به تغيير تحول مخلوط جمعيتي حلب به عايدي شيعه‌ها زد.[۲] او به‌اين خواسته به تاسيس مقابري براي شخصيت‌هاي شيعي نظير عمرو بن حَمِق خُزاعي[۳] و درج اسامي پنج بدن بر روي بعضا سكه‌هاي حمداني پرداخت.[۴] بنابه گزارش ابن حوقل، ابوالهيجاء حمداني محيط مزار امام علي(ع) حصاري پايدار تشكيل داد و قبه‌اي والا بر آن سازه كرد و داخل آن با فرش‌هاي لوكس پوشيد.[۵]

ابن عديم[۶] از مبادرت سعدالدوله به اضافه كردن جمله ها «حي علي نه العمل، محمد و علي خيرالبشر» به اذان كلام گفته ميباشد. آشكارترين جلوه‌هاي تشيع در اشعار شعراي اين دوران منعكس ميباشد. ابوفراس حمداني، بارها به مدح اهل بيت و قدح دشمنانشان پرداخته ميباشد[۷] و دو شعر سرا به اسم‌هاي محمد بن احمد بن حمدان پر اسم و رسم به ابوبكر بَلَدي و علي بن عبداللّه ناشئ الاصغر هم اشعار اكثري درباره اهل بيت(ع) سروده‌اند.[۸]

ابوبكر خوارزمي، اديب داراي اسم و رسم، نيز ميل‌هاي شيعي‌اش را آشكارا ذكر مي كرد[۹] و شمشاطي، نحوي پر اسم و رسم و استاد فرزندان ناصرالدوله، نيز به تشيع تمايل داشت.[۱۰] دراين صورت، حمدانيان تسامح مذهبي داشتند و رونق عمل ديرهاي فراوان ناحيه موصل در زمان آن ها[۱۱] گوياي رويه حمدانيان به آزادي كار اهل كتاب بوده ميباشد.

نسب
حمدانيان خويش را از بستگان تغلب و از نسل حَمْدان بن حَمدون بن حارث بن لقمان تغلبي[۱۲] احمدبن حمدون بن حارث بن منصور، شمرده‌اند.[۱۳]

حمدان بن حمدون
از حمدان بن حمدون اوليه توشه در ۲۵۴ق جزو سرداران سپاه خليفه عباسي در نبرد با مَساوربن عبدالحميد فرنگي مذكور شد‌ه‌است.[۱۴] حمدان هشت پسر داشت كه مشهورترين آن‌ها ابو علي حسين بود.[۱۵]

در ۲۷۲ق، حمدان با هارون شاري متحد شويد. آن ها با يكديگر وارد موصل شدند و در ۲۷۹ به پيكار بني شيبان رفتند.[۱۶] در ۲۸۱ق، خليفه عباسي معتضد به قصد سركوبي حمدان و هارون شاري راهي موصل شد و قلعه ماردين را كه پناهگاه حمدان بود، تصرف و ويران كرد. آن گاه گروهي را به تعقيب حمدان كه فراروگريز كرده و پسرش حسين را جانشين خويش نموده بود، ارسال كرد و خويش به موصل رجوع و برگشت. معتضد بعداز رجوع به موصل، طومار‌اي براي حمدان نوشت و از او خواست به اطاعت خليفه بازگردد كه نپذيرفت و در قلعه خويش متحصن شد تا اينكه بعد از مدتي فراروگريز و تعقيب از سوي لشكريان خليفه، در ۲۸۲ق تسليم و بعد از آن با پادرمياني پسرش حسين، آزاد شد.[۱۷]

مَعروفِ بنِ خَرَّبوذ از ياران امام باقر(ع) و امام درستگو(ع)، از اصحاب اجماع و از او‌لين فقهاي شيعه بود. وي زيرا در مكه ميلاد يافت، به مكّي اشتهار داراست. او از راوياني ميباشد كه هم نزد شيعه و هم اهل سنت توثيق    تاج گل در مشهد   شد‌ه‌است.

تاج گل مصنوعي در مشهد
تاج گل ترحيم در مشهد
تاج گل تبريك در مشهد
تاج گل خيريه در مشهد
تاج گل تسليت مشهد
تاج گل ترحيم مشهد
تاج گل افتتاحيه مشهد
تاج گل طبيعي مشهد
تشريفات بزرگ مشهد

اصحاب اجماع
ياران امام باقر(ع)
۱ زُرارَة بن اَعين
۲ مَعروفِ بنِ خَرَّبوذ
۳ بُرَيد بن معاويه
۴ ابوبصير اَسَدي يا اين كه (ابوبصير مرادي)
۵ فُضَيل بن يسار
۶ محمد بن مُسلِم
ياران امام درست گو(ع)
۱ جَگرايش بن دَرّاج
۲ عبدالله بن مُسكان
۳ عبدالله بن بُكَير
۴ حَمّاد بن عثمان
۵ حماد بن عيسي جهني
۶ اَبان بن عثمان
ياران امام كاظم(ع) و امام رضا(ع)
۱ يونس بن عبدالرحمن
۲ صَفوان بن يحيي
۳ اِبن اَبي عُمَير
۴ عبدالله بن مُغَيرِه
۵ حسن بن دوست داستني يا اين كه (حسن بن علي بن فَضّال، فَضالَة بن ايوب و عثمان بن عيسي)
۶ احمد بن ابي نصر بزنطي
نبو
نسب
مَعروفِ بنِ خَرَّبوذ مكي از موالي آل عثمان بن عفان بود[۱] كه از همين روي او‌را قرشي نيز خوانده‌اند.[۲] سفيان بن عيينه اسم بابا او را مُسكان بيان كرده؛ اما مِزّي اين لحاظ را صحيح نمي‌داند.[۳][يادداشت ۱]

داراي اسم و رسم در نصفه دوم سده ويّل هجري در شهر مكه متولد[۵] و زمان نوجواني و جواني را در به عبارتي شهر طي كرد.

روحاني طوسي در كتاب رجالش يك‌توشه او‌را از اصحاب امام سجاد(ع) و گاهي امام باقر (ع) و امام راست گو(ع) دانسته ميباشد[۶] و بنابر مطالعه سيد ابوالقاسم خويي اينگونه چيزي بعيد وجود ندارد و كلام روحاني ظريف‌خيس از بقيه افراد ميباشد؛ بدين مفهوم كه داراي اسم و رسم بن خربوذ مجال امام سجاد(ع) را ادراك نموده است؛ البته در آن فرصت رده علمي‌اش در بعدازظهر امام باقر(ع) و امام درستگو(ع) را نداشته ميباشد.[۷]

مقام رجالي
مشهور بن خربوذ از اصحاب اجماع و از آن دست راوياني ميباشد كه دربين شيعه و اهل سنت بر وثاقت وي واقعه ميباشد. رجال‌شناسان شيعه نظير برقي، كشي،[۸] روضه خوان طوسي،[۹] مامقاني،[۱۰] و خويي [۱۱] و بخش اعظمي از ساير علما در كتاب‌هاي خويش بر ثقه بودن او تاكيد كرده‌اند؛ به همين ترتيب نيز عالمان رجال اهل سنت مانند ابن حجر،[۱۲] ابن حبان و ذهبي [۱۳] نيز اورا توثيق كرده‌اند.

كشي در كتاب رجالي تفويض معرفه الرجال، داراي اسم و رسم بن خربوذ را در شمار گروهي از ياران امام باقر (ع) و حضرت راستگو (ع) ميداند كه همگي فقيهان و عالمان شيعي، بر بزرگي و فقاهت آن‌ها اجماع و حادثه دارا‌هستند و همگي به والايي و جايگاه آنها احترام مي‎گذارند؛[۱۴]در عين اكنون كشي در مذمت او روايتي نقل نموده است كه ولي اكثري از علما مانند احمد بن موسي آل‌ طاووس، مامقاني و سيد ابوالقاسم خويي، يا اين كه از نظر سندي به آن گونه هاي كرده[۱۵] و يا اين كه آن را از حيث دلالت بر تضعيف داراي اسم و رسم بن خربوذ ناكارآمد مي دانند.[۱۶] فضل و ادب بن شاذان نيشابوري به گزارش جميل بن دراج سجده هاي وقتگير، داراي اسم و رسم بن خربوذ را ستوده ميباشد. [۱۷]

مشايخ و راويان
اسم داراي اسم و رسم بن خربوذ در مدرك بيشتراز ۱۱ ماجرا آمده ميباشد، او به‌طور بي واسطه از امام سجاد(ع)، امام باقر(ع) و امام درست گو (ع) و خلال اين از ابوالطفيل عامر بن واثله، حكم بن مستورد[۱۸] و نيز بشير بن دسته و محمد بن عمرو بن عتبه، داستان نقل نموده است. اشخاص بخش اعظمي نيز از او داستان نقل كرده‌اند كه بعضي از آن ها عبارتند از:

ابوداود طيالسي
عبيد بن معاذ
حنان بن سَدير الصيرفي
وكيع بن جراح
عبدالله بن سنان
صاحب بن عطيه
ربيع مسلي
عثمان بن رشيد[۱۹]
درگذشت
درباره تاريخ، جاي و روش وفات داراي اسم و رسم بن خربوذ اطلاعاتي در منابع تاريخي و رجالي نيست و نويسندگان به آن نپرداخته‌اند؛ صرفا ذهبي در كتاب (تاريخ الاسلام و وفيات المشاهير و الاعلام)، تاريخ وفات او را ميان سال‌هاي ۱۴۱-۱۶۰ قمري بيان مي‌نمايد؛[۲۰] از گزارش‌هاي كشي درباره داراي اسم و رسم نيز استنباط مي شود كه او تا سال‌هاي بعد از دستگيري عبدالله محض در سال ۱۴۴ ق، زنده بوده ميباشد.[۲۱]
ش

عكس العمل‌ها
ترور قاسم سليماني، اعتراضاتي را در كشورهاي گوناگون عالم پيرو داشت و مراسم‌هايي در بزرگداشت وي در شهرهاي گوناگون جمهوري اسلامي ايران و ديگر كشورهاي دنيا برگزار شد. همينطور شخصيت‌هاي سياسي و مذهبي كشور‌ايران و ديگر كشورها به ترور او برخورد آرم دادند. سيد علي خامنه‌اي، رهبر كشور‌ايران در پيامي او‌را فيس دربين‌المللي مقاومت خواند و به مناسبت «شهيدشدن» او، سه روز در جمهوري اسلامي ايران عزاي همگاني اعلام‌كرد.[۹] ديگر شخصيت‌هاي سياسي و مذهبي براي مثال رؤساي قواي سه‌گانه كشور ايران و مراجع تاسي كشور‌ايران و عراق در پيام‌هاي غيروابسته شجاعت، اخلاص و فداكاري او‌را          تاج گل در مشهد                 ستودند.[۱۰]

تاج گل مصنوعي در مشهد
تاج گل ترحيم در مشهد
تاج گل تبريك در مشهد
تاج گل خيريه در مشهد
تاج گل تسليت مشهد
تاج گل ترحيم مشهد
تاج گل افتتاحيه مشهد
تاج گل طبيعي مشهد
تشريفات بزرگ مشهد  

سيد حسن نصرالله دبيركل حزب‌الله لبنان، عبدالملك الحوثي رهبر انصارالله يمن و رؤساي جمهور سوريه، لبنان و عراق از شخصيت‌هاي سياسي غيرايراني بودند كه ترور سليماني را محكوم كردند.[۱۱] رؤساي جمهور افغانستان[۱۲] و تركيه[۱۳] و نيز وزارت خارجه روسيه، كشته شدن اورا به ملت كشور‌ايران تسليت گفتند.[۱۴] اگنس كالامارد، گزارشگر ويژه سازمان ملل، ترور هدفمند قاسم سليماني و ابومهدي المهندس را غيررسمي و نقض قانون ها حقوق و دستمزد در ميان‌الملل دانست.[۱۵] يرواند آبراهاميان، تاريخ‌نگار امريكايي نيز تأكيد كرد كه ايرانيان قبلا امريكا را دولتي حيله‌گر مي‌دانستند، از اين پس دولت نام برده را دولتي تروريست هم خواهند دانست.[۱۶] مايكل مور، فيلمساز امريكايي به مبادرت دولت امريكا اعتراض كرد و دولت امريكا را تلويحاً پيكار‌طلب خواند.[۱۷]

عواقب
برخي از پيامدهاي شهيد شدن قاسم سليماني عبارتند از:

ثبت طرح اخراج آمريكايي‌ها از عراق: بعداز شهيدشدن قاسم سليماني و ابومهدي المهندس، بعضي از تيم‌هاي سياسي عراق و شماري از عموم اين ميهن خواهان اخراج نيروهاي امريكايي از عراق شدند. پارلمان عراق در نشست‌اي اضطراري كه در ۱۵ دي ۱۳۹۸ش برگزار شد، برنامه اي را در ارتباط با خروج نيروهاي امريكايي از عراق ثبت كرد.[۱۸] ولي مورد اخراج نيروهاي امريكايي از عراق، پيشتر به دنبال تهاجم ها ايالات متحده به موضع ها حشد الشعبي مطرح گرديده بود و سيد كاظم حائري از مراجع تاسي نيز ماندن نيروهاي آمريكايي را در عراق حرام اعلام كرده بود.[۱۹]
حمله موشكي جمهوري اسلامي ايران به مقر هوايي عين‌الاسد:‌ سپاه پاسداران انقلاب اسلامي در ۱۸ دي ۱۳۹۸ش در جواب به ترور قاسم سليماني، مقر هوايي عين‌الاسد را كه مقر نظاميان آمريكايي در عراق بود، آيتم حمله موشكي قرار بخشيد.[۲۰]
نامگذاري روز ۱۳ دي به‌تيتر روز جهاني مقاومت در روز‌نگار كشور ايران[۲۱]
سقوط پرواز طهران -كي‌يف بر تاثير شليك پدافند هوايي سپاه پاسداران انقلاب اسلامي و جان‌شكست دادن ۱۷۶ سرنشين آن.[۲۲] مبني بر بيانيه ستادكل نيروهاي داراي سلاح ايران، اين شليك ناشي از خطاي انساني بوده و بعد از حمله موشكي سپاه به مقر ايالات متحده در عراق و ارتقا آلرژي سامانه پدافند در فيض تحركات نيروهايي ايالات متحده در نزديكي جمهوري اسلامي ايران، انجام شده ميباشد.[۲۳]
تشييع و تشييع‌جنازه

تشييع قاسم سليماني در كرمان ۱۷ دي ۱۳۹۸ش

ديدار خانواده قاسم سليماني با آيت‌الله خامنه‌اي رهبر كشور ايران (۱۰ دي ۱۴۰۲ش)[۲۴]
مراسم تشييع قاسم سليماني به ياروهمدم ابومهدي المهندس و ديگر همراهانشان در ۱۴ دي ۱۳۹۸ش با حضور شخصيت‌هاي سياسي و مذهبي و عامه مردم عراق در شهرهاي بغداد، كربلا و نجف برگزار شد.[۲۵] در كربلا، سيد احمد الصافي توليت مقبره حضرت عباس[۲۶] و در نجف، روضه خوان بشير نجفي بر پيكر آن ها نماز گزارد.[۲۷] بعد از آن پيكرهاي شهداي اهل ايران و ابومهدي المهندس به جمهوري اسلامي ايران منتقل گرديده و در ۱۵ دي در اهواز و مشهد و در ۱۶ دي در طهران و قم تشييع شدند.[مستلزم منبع]

سيد علي خامنه‌اي رهبر كشور‌ايران ۱۶ دي ۱۳۹۸ش در طهران بر پيكر قاسم سليماني و ديگر همراهانش براي مثال ابومهدي المهندس نماز گزارد.[۲۸] در مراسم تشييع‌جنازه او در طهران، اسماعيل هنيه مدير محل كار سياسي حماس طي سخناني از عملكرد‌هاي قاسم سليماني براي رهايي فلسطين از اشغال اسرائيل خاطر كرد و او را «شهيد القدس» ناميد.[۲۹] مقر خبري روسي روسيا اليوم، تدفين او را بعد از تشييع‌جنازه امام خميني اصلي ترين تشييع‌جنازه تاريخ برشمرد.[۳۰] به گفته سخنگوي سپاه پاسداران انقلاب اسلامي حدود ۲۵ ميليون نفر در تشييع سليماني كمپاني كردند.[۳۱] قاسم سليماني ۱۷ دي در كرمان تشييع و در ۱۸ دي ۱۳۹۸ درين شهر دفن شد.[۳۲]

ناصبي نبودن اهل سنت
پر اسم و رسم فقيهان شيعه، ناصبي را كسي مي دانند كه با اهل بيت دشمني داشته باشد و دشمني خويش را آشكار نمايد، از اين‌رو به اعتقاد و باور آنها، اهل سنتي كه محبت اهل بيت را پذيرفته‌اند، ناصبي نيستند.[۱۶] ولي محدث بحراني بر اين اعتقادوباور ميباشد ناصبي كسي ميباشد كه ديگر افراد را بر امام علي مقدم نمايد و معتقد به امامت آن ها باشد.[۱۷] مستند وي روايتي ميباشد كه يقين به امامت غير ائمه شيعه را نصب معرفي مي‌نمايد.[۱۸] صاحب و مالك جواهر، اين عهد و پيمان را خلاف سيره و شغل شيعه ها دانسته[۱۹] و در درست بودن مدرك و دلالت اين ماجرا نيز شك وترديد شد‌ه‌است.[۲۰] رساله‌اي با تيتر «متاع الناصب و انه ليس تمام مخالف ناصباً» به سيد عبدالله جزايري، دانا شيعي، منسوب ميباشد كه حاكي از مخالفت او با ناصبي بودن   تاج گل در مشهد     اهل سنت ميباشد.[۲۱]

تاج گل مصنوعي در مشهد
تاج گل ترحيم در مشهد
تاج گل تبريك در مشهد
تاج گل خيريه در مشهد
تاج گل تسليت مشهد
تاج گل ترحيم مشهد
تاج گل افتتاحيه مشهد
تاج گل طبيعي مشهد
تشريفات بزرگ مشهد

احكام ناصبي
از لحاظ فقيهان شيعه، نواصب نجس[۲۲] و در حكم كفّارند[۲۳] در كتاب‌هاي شرعي در سوژه نجاست كفار به نصب و ناصبي نيز پرداخته گرديده است.[۲۴] برخي از احكام نواصب عبارتند از؛

روا نبودن ميل كردن ذبيحه آن‌ها[۲۵]
روا نبودن تزويج با آن ها[۲۶]
روا نبودن قرائت نماز ميت بر آنها[۲۷]
روا نبودن اقتدا به ناصب در نماز [۲۸]
عدم تاييد صلاحيت نيابت از ناصبي در حج[۲۹]
ارث نبردن از مسلمان‌ها[۳۰]
روا نبودن دادن صدقه به نواصب[۳۱]
روا نبودن دادن كفاره به نواصب[۳۲]
پيدايش ناصبي‌گري
برخي از پژوهشگران معاصر معتقدند، ناصبي‌گري با قتل عثمان شروع و در حكومت امويان رسميت يافت.[۳۳] به نقل از منابع تاريخي، معاوية بن ابي‌سفيان وقتي كه در سال ۴۱ قمري، مغيرة بن شعبة را به امارت كوفه گماشت به وي امركرد به امام علي ناسزا بگويد و از ياران وي بدگويي نمايد.[۳۴] بعداز وي خلفاي بني اميه تا مجال خلافت قدمت بن عبدالعزيز بر منابر[۳۵] حضرت علي را سب مي‌كردند.[۳۶]
حكم كننده نيشابوري فقيد اهل سنت، قرن چهارم قمري را مملو از ضديت با امام علي(ع) تعريف كرده و علت خويش از كتابت كتاب فضائل فاطمة الزهراء را رويا رويي با اين جريان بيان مي‌نمايد. وي در تعريف فضاي قرن چهارم مي‌نويسد:

دوران مارا گرفتار رهبراني كرده كه عموم براي قربت به آن ها، به بغض آل نبي توسل ميجويند و آنها‌را خرد مي‌شمارند.[۳۷]
عواقب
بعضا از پيامدهايي كه براي ناصبي‌گري در زمان حكومت بني‌اميه شمرده‌اند عبارتند از:

ورود احاديث جعلي به كتاب ها اهل سنت با مضمون تضعيف اهل بيت و انكار فضيلت ها آن ها توسط راويان ناصبي.[۳۸]
ممنوعيت نامگذاري خردسال ها به اسم علي و قتل كودك ها همنام علي.[۳۹]
مجازات و قتل عده اي كه فضيلت ها امام علي(ع) را ذكر مي‌كردند يا اين كه از دشنام دادن به وي تعلل مي‌رفتند و يا اين كه فضيلتي براي معاويه نقل نمي‌كردند. شلاق ميل كردن عطية بن سعد از شيعه ها امام علي(ع)، به امر حجاج بن يوسف ثقفي[۴۰] و قتل احمد بن علي نسائي از نويسندگان صحاح سته اهل سنت،[۴۱] از اين موردها ميباشد.[۴۲]

شغل‌هاي سياسي-فرهنگي

ملاقات با امام خميني

تصوير اذن اجتهاد سيد ابوالحسن اصفهاني به سيد عبدالله شيرازي.
شيرازي بعد از ده سال اقامت در نجف به شيراز برگشته و به جنبه‌هاي علمي طلاب حوزه و مدرسه هاي علميه و اوضاع و احوال شرعي شهر كه در تاثير روي كارآمدن رضاخان اوضاع و احوال آشفته‌اي به خويش گرفته بود، پرداخت و از طرف ديگر در باب با كار‌هاي غير فقاهتي رضاخان با ديگر علماي شيراز و اصفهان و قم گفت‌و‌گو و گفتمان  تاج گل در مشهد   كرد.[۷][۸]

تاج گل مصنوعي در مشهد
تاج گل ترحيم در مشهد
تاج گل تبريك در مشهد
تاج گل خيريه در مشهد
تاج گل تسليت مشهد
تاج گل ترحيم مشهد
تاج گل افتتاحيه مشهد
تاج گل طبيعي مشهد
تشريفات بزرگ مشهد

اواخر محرم ۱۳۵۴ هجري قمري بعداز نقطه پايان مذاكراتش با روضه خوان عبدالكريم حائري به صورت غيرعلني وارد مشهد شد با حاج آقا حسين قمي و سيد يونس اردبيلي ديدار و تبادل حيث كرد كه سود اين جلسات دعوت از قشرها عموم جهت تحصن در مسجد گوهرشاد و رخداد مسجد گوهرشاد بود كه به دستگيري هشت بدن از علما مثلا سيد عبدالله شيرازي انجاميد. برخورد‌ها سبب ساز آزادي علما شد. شيرازي بعد از آزادي از زندان رضاخان در طهران، سه شنبه ۲۸ رجب ۱۳۵۴ق موازي با ۴ آبان ۱۳۱۴ش وارد شيراز شد و پس ار توقفي كوتاه به نجف رفت.[۹]
مدد از آيت‌الله سيد ابوالقاسم كاشاني، محكوم كردن اعدام نواب صفوي، مخالفت با لايحه انجمن‌هاي ايالتي و ولايتي، تلگراف به اميني ابتدا‌وزير وقت، احضار سفير وسيع جمهوري اسلامي ايران (در بغداد) به نجف‌اشرف و اعلام بايستگي كنسل اين لايحه، واكنش تند با رفراندوم ششم بهمن (انقلاب سپيد پادشاه و عموم)، محكوميت رخداد فيضيه مثلا عمل‌هاي شيرازي درين زمان ميباشد.
در سال ۱۳۵۴ش بعد از اخراج علما و طلاب اهل ايران از عراق بوسيله رژيم بعثي، وي راهي كشور‌ايران گرديده و در مشهد سكونت كرد و در مبارزات انقلاب نقش موثري داشت.[۱۰] بعد از برد انقلاب جمهوري اسلامي ايران از حاميان آن محسوب مي شد و در قضيه نزاع هشت ساله عراق عليه كشور‌ايران معتقد بود كه خطر وجود صدام در عراق خير فقط به هلاكت عراق مي‌انجامد بلكه تا صدام بر عراق حكومت مي‌كند، هيچ‌سيرتكامل ثبات و امنيتي در حوزه‌ وجود نخواهد داشت.[۱۱] او خويش نيز براي تشويق رزمندگان در جناح حضور پيدا ميكرد و بيت وي محل رفت و آمد انقلابيون بود. شيرازي در مناسبت‌ها و رويدادها متفاوت اعلاميه صادر ميكرد و تا اواخر قدمت فعال بود.[۱۲]
پانويس
«آيت‌الله العظمي سيد عبدالله شيرازي»، وبگاه راءس رسيدگي ورقه ها تاريخي.
راس دايره المعارف والا دنيا اسلام.، راءس دائرة المعارف گرانقدر اسلامي.
«آيت‌الله العظمي سيد عبدالله شيرازي»، وبگاه راءس تحقيق ورقه ها تاريخي.